ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมและความสร้างสรรค์กับการคิดเชิงออกแบบ

 

อ.พิเศษ วีรังคบุตร
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

 

บทคัดย่อ

ความสร้างสรรค์นั้นเป็นสิ่งที่ถกเถียงกันมาตลอดว่ามาจากอะไรและสร้างได้หรือเปล่า ? แต่ความสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่ผู้เรียนพึงมีในการคิดเชิงออกแบบ Design Thinking ซึ่งเป็นการคิดแบบ Generative thinking เพื่อแก้ปัญหาและสร้างนวัตกรรมใหม่ให้กับสังคม มันมีข้อแตกต่างระหว่างความสร้างสรรค์ซึ่งเป็น tacit knowledge ที่มีความท้าทายต่อการถ่ายทอดและความคิดสร้างสรรค์ซึ่งเป็น explicit knowledge หรือกระบวนการความรู้ที่สามารถถ่ายทอดได้กระบวนการสร้างสรรค์นั้นก็มีแบบแผน (pattern) ที่สามารถเรียนรู้และสามารถนำไปถ่ายทอดและฝึกฝนได้ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมเพื่อให้เกิดสิ่งใหม่ และสภาพแวดล้อมนั้นก็เป็นตัวแปรที่สำคัญมากในการที่จะทำให้คนเกิดความสร้างสรรค์ และหนึ่งในสิ่งนั้นก็คือวัฒนธรรมและการปฏิบัติตัวกับผู้อื่นอย่างไร การบรรยายนี้จะเป็นการสนทนาเกี่ยวกับตัวแปรสำคัญ 3 อย่าง คือ คน ความรู้ และวัฒนธรรม

 

ประวัติวิทยากร

อ.พิเศษ วีรังคบุตร ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์ G-Lab และผู้ช่วยคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา วิทยาลัยโลกคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จบการศึกษาปริญญาตรีสาขาออกแบบผลิตภัณฑ์ จาก Royal Melbourne Institute of Technology และการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาการออกแบบโดยใช้มนุษย์เป็นจุดศูนย์กลาง จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบของเล่นและการเล่นเพื่อพัฒนาการของเด็ก มีผลงานการทำโครงการฝึกการออกแบบของเล่น BIG Toy Design Innovation ร่วมกับกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ และการทำการสัมมนาเชิงปฏิบัติการการคิดเชิงออกแบบหรือ Design Thinking กับ ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ TCDC และมีประสบการณ์การสอนในสถาบันนานาชาติที่ต้องใช้ความเข้าใจวัฒนธรรมอันหลากหลาย

 

อ.พิเศษ วีรังคบุตร
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์